#JednoSłowo

Zatrzymać

b_250_250_16777215_00_images_Plakaty_2017_JednoSlowo_Wrzesien_23_09_17.jpgSobota 24 tygodnia zwykłego

Właściwie dwukrotnie pojawia się to stwierdzenie w dzisiejszej liturgii. Najpierw św. Paweł zachęca Tymoteusza, aby zachował (w sensie zatrzymał w swoim sercu, nie zapomniał) przykazanie nieskalane, bez zarzutu, aż do objawienia się Jezusa Chrystusa (na zawsze, do końca świata).

W Ewangelii zaś sam Jezus, kończąc wytłumaczenie przypowieści o ziarnie, mówi: ziarno w żyznej ziemi oznacza tych, którzy wysłuchawszy słowa sercem szlachetnym i dobrym, zatrzymują je i wydają owoc przez swą wytrwałość.

Każde Słowo, które kieruje do nas Bóg jest skierowane najpierw do mnie osobiście, jak ziarno wrzucone w nasze serce. Trzeba je w tym sercu zatrzymać, zachować. Nie po to, żeby je tam uwięzić, ale po to, by mogło się w tym sercu rozgościć i w końcu wydać obfity plon w konkretnych życiowych decyzjach i postawach. Dla mnie osobiście bardzo mocno ten obraz zatrzymania ziarna/przykazania koresponduje z przypowieścią o talentach, które otrzymali słudzy. Nie po to, żeby je zakopać, ale pomnażać, inwestować. Choć mam być pierwszym słuchaczem Słowa, mam je zatrzymać w swym sercu, to jednak po to, żeby ostatecznie mogło ono zostać przekazane innym.

primi sui motori con e-max