#JednoSłowo 2017

Maryja

b_250_250_16777215_00_images_Plakaty_2017_JednoSlowo_Wrzesien_16_09_17.jpgSobota 23 tygodnia zwykłego

W Tradycji Kościoła sobota jest dniem w sposób szczególny poświęconym postaci Matki Bożej. W wielu świątyniach dzisiejsza Msza św. jest sprawowana właśnie ku jej czci. W różańcu odmawiamy zaś dziś tajemnice radosne, w których właśnie Ona jest bardzo wyraźnie postawiona nam za przykład do naśladowania.

Czytam dzisiejsze pierwsze czytanie – początek 1 Listu do Tymoteusza. I dotyka mnie Pawłowa świadomość grzeszności i okazanej mu łaski – bo jego powołaniem jest być przykładem dla tych, którzy w Niego (w Jezusa) wierzyć będą na życie wieczne.

Czytam dzisiejszą Ewangelię, te krótkie przypowieści Jezusa i zatrzymuję się właściwie nad jednym zdaniem, które dotyka dzisiaj moje serce. Pokaże wam, do kogo podobny jest każdy, kto przychodzi do Mnie, słucha słów moich i wypełnia je.

I tak mi to wszystko brzmi dzisiaj bardzo Maryjnie. To przecież Ona uczy nas jak przychodzić do Boga, bo to pierwszy krok. Ona nas do Niego podprowadza, mimo naszej grzeszności. Potem w scenie Zwiastowania uczy nas jak słuchać Jego Słowa. Zastanawia się nad tym Słowem. Zadaje pytania. Rozważa je. Wszystko po to, aby to Słowo w końcu przyjąć do swojego serca i wypełnić. Słowo staje się Ciałem. Zostaje wprowadzone w życie. Staje się konkretną Osobą (Narodzenie). To przyjęte Słowo domaga się wypełnienia w miłości do innych (Nawiedzenie). Nie chce by je zatrzymywać wyłącznie dla siebie (Ofiarowanie). Chce by Go nieustannie poszukiwać, by do Niego wciąż na nowo przychodzić (Odnalezienie w świątyni).

To Maryjna i Pawłowa szkoła oddawania Panu Bogu chwały. Robienia Mu miejsca w moim życiu. Robienia kroku w tył, po to, by On mógł stanąć na pierwszym miejscu: A Królowi wieków nieśmiertelnemu, niewidzialnemu, Bogu samemu cześć i chwała na wieki wieków. Amen.

primi sui motori con e-max