#JednoSłowo 2018

Współpraca

Czytaj więcej...Wtorek 3 tygodnia zwykłego

Czytając w czasie Liturgii Słowa historię króla Dawida, musimy być świadomi, że są to tylko jej fragmenty. Ze względów redakcyjnych w lekcjonarzu mszalnym niektóre wątki zostały pominięte i dobrze jest sięgnąć do nich samodzielnie. Tak jest i z dzisiejszą historią sprowadzenia Arki Przymierza do  Miasta Dawidowego. Zanim to nastąpiło, miały miejsce wydarzenia opisane w 2 Sm 6, 6 – 12. Koniecznie tam dzisiaj zajrzyj!

Wybrany

Czytaj więcej...Poniedziałek 3 tygodnia zwykłego

Piękna scena, którą przedstawia nam dzisiejszy fragment z 2 Sm. Starszyzna ludu przychodzi do Dawida i prosi go, by był królem nad całym Izraelem. Wybór, którego przed laty dokonał Bóg, patrząc w serce Dawida, teraz się dopełnia, staje się faktem. Dawid jest królem Izraela.

Wnętrze

Czytaj więcej...Wtorek II tygodnia zwykłego

Jakiś czas temu jedna z opolskich firm produkujących/sprzedających wyposażenie łazienek rozpoczęła kampanie reklamową swoich produktów pod bardzo znaczącym hasłem: najważniejsze jest wnętrze. Chyba nikt z twórców kampanii reklamowej nie myślał o tym haśle z perspektywy życia duchowego. A jednak właśnie w tych trzech zdaniach streszcza się właściwie cała dzisiejsza Liturgia Słowa.

Szalony

Czytaj więcej...Sobota II tygodnia zwykłego

Mówiono bowiem: „Odszedł od zmysłów”.

Jest jakiś rodzaj szaleństwa w zachowaniu Dawida, który opłakuje dziś swojego prześladowcę Saula i jego syna, a przyjaciela Dawida – Jonatana. Dawid płacze, rozdziera szaty, lamentuje… odchodzi od zmysłów. I bynajmniej nie ma tutaj niczego na pokaz. Jest bolejące serce po śmierci ważnych dla młodego króla osób. Wielki wojownik, który płacze… przejmujący widok

Ciało

Czytaj więcej...2 Niedziela w ciągu roku (rok B)

Nasze ciało. Młode lub stare. Zdrowe i wysportowane lub schorowane i cierpiące. Silne i gotowe do życia lub słabe i potrzebujące opieki.

Z nim się rodzimy, przeżywamy całe nasze życie, z nim w końcu umieramy. Nawet powiedzenie, że „z nim”, albo „w nim” wydaje się być nie na miejscu, bo my nie tyle mamy ciało, co jesteśmy ciałem – jesteśmy istotami cielesnymi.

To nasze ciało powoduje, że jesteśmy tym kim jesteśmy. Poprzez nasze ciało i jego wygląd poznajemy innych i z nimi się spotykamy. W ciele przeżywamy całe nasze życie. Jedni to swoje ciało akceptują i kochają, inni z różnych powodów nie lubią swojego ciała – co jest dla nich źródłem wielu trosk.

Walka

Czytaj więcej...Środa II tygodnia zwykłego

Gdy w liturgii pojawia się historia króla Dawida, zawsze z nową uwagą jej słucham. Za każdym razem bowiem okazuje się być nadal aktualna, opowiadająca w jakiś sposób także moją historię. Dawid i Goliat to obraz walki duchowej, przed którą najchętniej byśmy uciekli, schowali się w swoim domu, a którą trzeba stoczyć. Jest to bowiem jedyny sposób na to, żeby wziąć swój los w swoje ręce. 

Odpowiedzialny

Czytaj więcej...Piątek I tygodnia okresu zwykłego

Naturalną rzeczą jest, że tak jak dziecko zaczyna w pewnym momencie stawiać pierwsze samodzielne kroki, tak w pewnym momencie te kroki wyprowadzą to dziecko symbolicznie z domu. Czasem mówimy nawet, że dorosłe dzieckostanęło już na nogi tzn. wzięło odpowiedzialność za swoje życie, za swoje decyzje i postawy, pracuje na swoje utrzymanie, mieszka oddzielnie.