#JednoSłowo

Czytaj więcej...

Czy jedno słowo to wystarczający pokarm dla serca człowieka na cały dzień. Przecież za jednym słowem tak niewiele się kryje, w słowotoku który do nas dociera każdego dnia, jedno słowo wydaje się być niewystarczjące, jest jak ziarnko piasku na pustyni. 

Kilkanaście lat temu, byłem z przyjaciółmi w Taize, tej malutkiej wiosce w Burgundii we Francji. Tam prócz pięknego śpiewu i atmosfery modlitwy, spotkałem się z ikoną Pana Jezusa z Przyjacielem (patryjarchą Menasem). Na tej ikonie Pan Jezus trzyma na swoim ramieniu Księgę Życia - Ewangelię, a stojący obok menas ma w ręku tylko mały zwój. Zastanawiałem się długo dlaczego tak jest. Jedno z tłumaczeń, które gdzieś wpadło mi w ręce było takie, że pierwsi chrześcijanie nosili ze sobą zwoje na których mieli zapisane jedno słowo, jedno zdanie z Ewangelii, którym starali się żyć na codzień. To było ich jakby życiowe motto. Tak niewiele, żeby żyć dobrze... jedno Słowo wystarczy.

O ile tylko czas pozwoli, każdego dnia jedno Słowo, które łatwo zapamiętać i łatwo rozważać przez cały dzień... aby Go spotkać.

ks. Marcin Cytrycki

fot. Wikipedia.com

Prostota

Czytaj więcej...Wtorek 7 tygodnia zwykłego

Od kilu lat sukcesy w projektowaniu grafiki użytkowej święci tzw. Minimalizm. Podstawowym jego założeniem jest to, by za pomocą jak najbardziej skromnych środków, wyrazić jak najwięcej informacji. Proste linie, kolory, kształty, wykorzystanie tzw. negatywnej przestrzeni, by przekazać najistotniejsze treści komunikatu.

Żebro

Czytaj więcej...Czwartek 5 tygodnia zwykłego

Wtedy to Pan sprawił, że mężczyzna pogrążył się w głębokim śnie, i gdy spał, wyjął jedno z jego żeber, a miejsce to zapełnił ciałem. Po czym Pan Bóg z żebra, które wyjął z mężczyzny, zbudował niewiastę. (Rdz 2, 21)
Żebro wyciągnięte z boku Adama to dosłownie kość, ale także życie. Kość w języku hebrajskim jest synonimem całego człowieka. Kobieta zbudowana z kości mężczyzny, ma „te same życie” co on. Ma tę samą naturę, tę samą godność, choć powołana jest do wypełniania innych zadań.

Porządek

Czytaj więcej...Poniedziałek 5 tygodnia zwykłego

Uwielbiam ten czas, gdy w Liturgii Słowa możemy czytać księgę Rodzaju i te wszystkie fragmenty tzw. Prehistorii Biblijnej (Rdz 1 – 11), które wydają się nam całkowicie pozbawione sensu (bo nie zgadzają się przecież z naszą wiedzą o początkach świata i człowieka. Bo okazuje się, że te starożytne opisy nie tyle są historycznym, kronikarskim zapisem wydarzeń, ale są niezwykle mądrym traktatem teologicznym i filozoficznym o fundamentalnych dla naszego życia sprawach. Podpowiadają nam odpowiedzi na najważniejsze pytania, które stawia sobie człowiek: kim jestem?, skąd się wziąłem?, dokąd zmierzam? Dlaczego istnieje zło i cierpienie?

Zakaz

Czytaj więcej...Środa 5 tygodnia zwykłego

Kiedy z uczniami omawiam drugi opis stworzenia człowieka (Rdz 2,4nn) z prochu ziemi i umieszczenia go w ogrodzie Eden na wschodzie zawsze w dyskusji stawiam jedno, bardzo ważne pytanie: Po co, dlaczego Bóg postawił w ogrodzie drzewo poznania dobra i zła i zabronił człowiekowi spożywać jego owoców? Pytanie, przyznaję się bez bicia, jest podchwytliwe, a odpowiedź jest w 90% taka sama (niezależnie od grupy rozmówców). Bo chciał człowieka wystawić na próbę… 

Światło i sól

Czytaj więcej...5 Niedziela zwykła (A)

Dziś wyjątkowo dwa słowa, ale tak ściśle się ze sobą łączą, że trudno je rozdzielać.

Światło i sól, to dwa obrazy, którymi Jezus opisuje mój sposób życia w świecie (Mt 5, 13 – 16). Mam być światłem, tam gdzie panuje mrok i mam dodawać smaku, wyrazistości tam gdzie życie ten smak utraciło.

Dobre

Czytaj więcej...Wtorek 5 tygodnia zwykłego

Opis każdego dnia stworzenia, który przekazuje nam pierwszy opis stworzenia świata (ten „siedmiodniowy”) autor biblijny kończy powtarzającym się refrenem: Bóg widział, że to co stworzył było dobre. Dzieje się tak po każdym dniu pracy Boga nad dziełem stwarzania i porządkowania świata. Ale gdy Bóg zobaczył człowieka, którego stworzył na swój obraz i podobieństwo, który jest ukoronowaniem całotygodniowej pracy, można powiedzieć, że wpadł w zachwyt. Autor biblijny wyraża go stwierdzeniem, że Bóg widział, że wszystko co stworzył było bardzo dobre. Błogosławi człowiekowi, daje mu pierwsze przykazanie – bądźcie płodni i rozmnażajcie się, oddaje mu w zarząd, w opiekę wszystko co stworzył. Wszystko jest ukierunkowane na człowieka, wszystko okazuje się być stworzonym ze względu właśnie na niego.

Cisza

Czytaj więcej...Sobota 4 tygodnia zwykłego

Po skończonej pierwszej misji, apostołowie wracają do Jezusa i opowiadają Mu co zrobili i czego doświadczyli. On zaś posyła na miejsce pustynne, żeby nieco odpoczęli. Ale ponieważ tłum jest spragniony ich słowa i ich obecności, On sam przejmuje ich zadania i zaczyna nauczać ludzi. 
Chyba nie ma piękniejszego fragmentu (Mk 6, 30 – 34), który bardziej nadawałby się na koniec tygodnia. To wręcz recepta na dobry weekend dla wszystkich umęczonych całym tygodniem pracy i nauki. 

Podkategorie

Czytaj więcej...Jedno Słowo

Czy jedno słowo to wystarczający pokarm dla serca człowieka na cały dzień. Przecież za jednym słowem tak niewiele się kryje, w słowotoku który do nas dociera każdego dnia, jedno słowo wydaje się być niewystarczjące, jest jak ziarnko piasku na pustyni. 

Kilkanaście lat temu, byłem z przyjaciółmi w Taize, tej malutkiej wiosce w Burgundii we Francji. Tam prócz pięknego śpiewu i atmosfery modlitwy, spotkałem się z ikoną Pana Jezusa z Przyjacielem (patryjarchą Menasem). Na tej ikonie Pan Jezus trzyma na swoim ramieniu Księgę Życia - Ewangelię, a stojący obok menas ma w ręku tylko mały zwój. Zastanawiałem się długo dlaczego tak jest. Jedno z tłumaczeń, które gdzieś wpadło mi w ręce było takie, że pierwsi chrześcijanie nosili ze sobą zwoje na których mieli zapisane jedno słowo, jedno zdanie z Ewangelii, którym starali się żyć na codzień. To było ich jakby życiowe motto. Tak niewiele, żeby żyć dobrze... jedno Słowo wystarczy.

O ile tylko czas pozwoli, każdego dnia jedno Słowo, które łatwo zapamiętać i łatwo rozważać przez cały dzień... aby Go spotkać.

ks. Marcin Cytrycki

fot. Wikipedia.com