2015

19.10.2015 - dusza

Poniedziałek XXIX tygodnia zwykłego

Ewangelia na dzisiaj (Łk12, 13-21):

Ktoś z tłumu rzekł do Jezusa: «Nauczycielu, powiedz mojemu bratu, żeby się podzielił ze mną spadkiem». Lecz On mu odpowiedział: «Człowieku, któż Mnie ustanowił sędzią albo rozjemcą nad wami?» Powiedział też do nich: «Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości, bo nawet gdy ktoś opływa we wszystko, życie jego nie jest zależne od jego mienia». I opowiedział im przypowieść: «Pewnemu zamożnemu człowiekowi dobrze obrodziło pole. I rozważał sam w sobie: "Co tu począć? Nie mam gdzie pomieścić moich zbiorów". I rzekł: "Tak zrobię: zburzę moje spichlerze, a pobuduję większe i tam zgromadzę całe zboże i moje dobra. I powiem sobie: Masz wielkie zasoby dóbr, na długie lata złożone; odpoczywaj, jedz, pij i używaj". Lecz Bóg rzekł do niego: "Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy od ciebie; komu więc przypadnie to, coś przygotował?"
Tak dzieje się z każdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem».

Minutka ze Słowem:

dusza

Człowiek to jedność ciała, psychiki i duszy. W obecnej kulturze pamiętamy o ciele; o tym, aby dobrze wyglądać, aby coraz więcej mieć. Nie zapominamy również o psychice: techniki relaksacyjne, środki farmakologiczne na uspokojenie, wizyty u specjalisty. A dusza? Na nią często brakuje czasu. Wymówek jest bardzo wiele, ale tak naprawdę wszystkie się klasyfikują do jednej: „nie chce mi się”.

Jesteśmy przyzwyczajeni do otrzymywania gratyfikacji od razu. W przypadku duszy tak nie jest. Nagrodę za swoje dobre uczynki, szczere budujące słowa czy życzliwy uśmiech otrzymamy dopiero w „innym świecie”. To od nas zależy gdzie będziemy po śmierci. Myślę, że warto podjąć wysiłek bycia dobrym, bo człowiek to nie tylko ciało i psychika, ale również dusza.

Boże, dziękuję Ci że uczysz mnie pokory. Pokory wynikającej z pracy nad duszą.

podpowiada Edyta Kochany

primi sui motori con e-max